Η εφημερίδα μας!!!

Η εφημερίδα ήταν περσινό πρότζεκτ αλλά “ο λαός” ζητά να ξαναασχοληθώ με το blogάκι μου που η αλήθεια είναι ότι το έχω εγκαταλείψει τελευταία. Αποφάσισα λοιπόν, πριν πιάσω τα πιο φρέσκα να ανεβάσω μερικά άξια λόγου από παλιά.

Κάθε φορά που διδάσκω στη Β’ Δημοτικού, προς το τέλος της χρονιάς όταν φτάνουμε στην ενότητα 17, “Έφημερίδες! Εφημερίδες!” συνειδητοποιώ πόσο ενδιαφέρον θα ήταν να φτιάξουμε κι εμείς τη δική μας εφημερίδα. Βέβαια, η χρονιά σ’εκείνη τη φάση κοντεύει να τελειώσει οπότε πάντα το κρατάω στο μυαλό μου για την επόμενη χρονιά.

Φέτος, προνόησα πάρα πολύ νωρίς και οργανώθηκα από το Σεπτέμβρη με στόχο η εφημερίδα μας να είναι έτοιμη πριν τα Χριστούγεννα. Δε σας κρύβω ότι οι δυσκολίες είναι αρκετές και πολλές φορές σκέφτηκα να τα παρατήσω πράγμα που ευτυχώς δε συνέβη κι έτσι η ικανοποίηση που πήραμε με τους μαθητές μου ήταν πάρα πολύ μεγάλη. Το αποτέλεσμα ήταν αυτό και σε έντυπη μορφή ήταν πάρα πολύ εντυπωσιακό.

 

Αναφέρω ενδεικτικά κάποιες από τις δυσκολίες που αντιμετώπισα και που όποιος θελήσει να ασχοληθεί θα πρέπει να συνυπολογίσει:

κόστος: η έντυπη μορφή για 8 έγχρωμες σελίδες ήταν 2.50 ευρώ

επιπλέον φόρτος εργασίας για τους μαθητές: ειδικά την πρώτη φορά νιώθουν ότι κουράζονται χωρίς λόγο. Η λέξη εφημερίδα είναι κάτι τελείως γενικό στο μυαλό τους. Φυσικά μόλις την πάρουν στα χέρια τους όλο αυτό αλλάζει και ανυπομονούν για το επόμενο τεύχος.

πολλές μα πάρα πολλές επιπλέον ώρες εργασίας για το δάσκαλο στο σπίτι: όλο το υλικό των μαθητών πρέπει να διορθωθεί και να πληκτρολογηθεί. Στην περίπτωσή μου χρειάστηκε να μάθω να δουλεύω και ένα ειδικό πρόγραμμα (δεν είμαστε ερασιτέχνες ή κάνουμε δουλειά ή δεν κάνουμε)

διαχείριση και επιλογή υλικού: τα κείμενα πρέπει να διαλεχτούν και να χωρέσουν σε συγκεκριμένο αριθμό σελίδων 4,8,12 κτλ, συνεπώς κάποια πράγματα πρέπει να κοπούν ή να συμπληρωθούν για να προκύψει ένα ωραίο αποτέλεσμα.

χρόνος: το πάγιο πρόβλημα στο ελληνικό σχολείο. “Δεν προλαβαίνω ποτέ δεν προλαβαίνω, ο χρόνος τρέχει κι εγώ ξοπίσω μένω”, τα έχουν πει οι locomondo πριν από μένα.

μη άμεσα αποτελέσματα: Τα οφέλη που αποκομίζουν οι μαθητές είναι τεράστια αλλά αργούν να φανούν κι αυτό σε μια κοινωνία (η μικρογραφία αυτής όπως είναι το σχολείο) που δεν έχει μάθει να περιμένει είναι μεγάλο πρόβλημα.

σύγκριση μαθητών: κάποιος έγραψε περισσότερα, κάποιος έγραψε λιγότερα, κάποιος δεν έγραψε τίποτα, του ενός το άρθρο μπήκε πρώτο, του αλλουνού δεύτερο…όλο αυτό χρειάζεται μια κάποια διαχείριση.

Τελικά γιατί να ασχοληθεί κάποιος με τη σχολική εφημερίδα; Αξίζει; 

Κάποια από τα οφέλη που μπορεί να αποκομίσει κάποιος από μια σχολική εφημερίδα τα γνώριζα, άλλα τα υποπτευόμουν και πολλά τα ανακάλυψα στην πορεία. Τα πλεονεκτήματα της ενασχόλησης μιας τάξης ή ενός σχολείου με την εφημερίδα είναι πάρα πολλά και θα μπορούσα να γράφω μέρες αλλά πολύ ενδεικτικά αναφέρω τα παρακάτω.

Αμέσως μόλις πάρουν το πρώτο φύλλο στα χέρια τους, οι μαθητές ενεργοποιούνται πάρα πολύ και οτιδήποτε συμβαίνει στο σχολείο αποτελεί γι’αυτούς εν δυνάμει υλικό για την εφημερίδα. Μια εκδρομή, μια παράσταση, μια σχολική γιορτή, ένα αξιοσημείωτο συμβάν, κάτι με το οποίο ασχοληθήκαμε στη γλώσσα ή στη μελέτη, μια ωραία ζωγραφιά, ένα κολλάζ, ένα πρότζεκτ στην ευέλικτη ζώνη… Τα πάντα θα μπορούσαν να μπουν στην εφημερίδα. Η θεματολογία δεν τελειώνει ποτέ.

Η εφημερίδα τους ενθαρρύνει να ασχοληθούν πάρα πολύ με την παραγωγή γραπτού λόγου. Γίνονται μικροί δημοσιογράφοι. Γράφουν κείμενα, τα διορθώνουν και φροντίζουν να είναι άρτια αφού θα παρουσιαστούν δημόσια. Επιπλέον, καλλιεργούν και την αναγνωστική τους ικανότητα. Δεν το περίμενα ότι θα διάβαζαν και θα ξαναδιάβαζαν με τόσο ενδιαφέρον την εφημερίδα μας. Όλοι οι μαθητές αποκτούν κίνητρο και ενδιαφέρον για το σχολείο και η σχολική καθημερινότητα γίνεται πιο ενδιαφέρουσα για όλους.

Οι μαθητές μελετούν προκειμένου να εμπλουτίσουν τα άρθρα τους κι έτσι αυξάνονται και διευρύνονται οι γνώσεις τους με μη τυπικό τρόπο. Το αποτέλεσμα είναι ότι μαθαίνουν καλύτερα, επειδή το θέλουν και το κίνητρό τους είναι καθαρά εσωτερικό, μαθαίνουν πράγματα που τους ενδιαφέρουν χωρίς το φόβο και το άγχος της αποστήθισης και οι γνώσεις αυτές μένουν γιατί έχουν συμμετάσχει ενεργά στην απόκτησή τους.

Η συνεργασία δασκάλων μαθητών ενδυναμώνει τη σχέση τους. Τα παιδιά δένονται πάρα πολύ με το δάσκαλό τους και ο δάσκαλος έρχεται πιο κοντά με τους μαθητές του και η ανάμνηση αυτή δε φεύγει ποτέ. Πολλά χρόνια μετά οι μαθητές θα έχουν ξεχάσει πολλά από τους δασκάλους τους. Η εμπειρία όμως των ξεχωριστών πραγμάτων που έκαναν μαζί του δεν ξεθωριάζει ποτέ.

Οι μαθητές καλλιεργούν ταλέντα τους που στην καθημερινότητα του σχολείου παραγκωνίζονται. Άλλος έχει πολλές ιδέες, άλλος έχει οργανωτική ικανότητα, άλλος ασχολείται με τη φωτογραφία, άλλος με το σχέδιο, άλλος διαβάζει πολλά βιβλία και μπορεί να αναλάβει τη στήλη με τις βιβλιοπροτάσεις, άλλος παρακολουθεί πολλές ταινίες στον κινηματογράφο ή θεατρικές παραστάσεις…οι μαθητές συνεργάζονται για έναν κοινό σκοπό και τελικά η τάξη και το σχολείο γίνονται πιο εξωστρεφή. Αυτό το θεωρώ πολύ σημαντικό γιατί καθημερινά στις τάξεις συμβαίνουν πολύ ωραία πράγματα που όμως οι δάσκαλοι κρατάμε για τους εαυτούς μας και είναι κρίμα γιατί το να βγαίνουν προς τα έξω τα όσα ωραία συμβαίνουν στο σχολείο μόνο καλό μπορεί να είναι.

Συνοψίζοντας, θα έλεγα λοιπόν ότι αν ξεπεραστούν οι αρχικές δυσκολίες που αναπόφευκτα προκύπτουν, μετά όλο αυτό λειτουργεί πολύ θετικά για τους μαθητές. Δυστυχώς, επειδή πιέστηκα αρκετά με το πρώτο τεύχος δεν το  συνέχισα παρόλο που οι μαθητές μου είχαν πάρα πολλές ιδέες για τη συνέχεια. Σίγουρα με πιο μεγάλη τάξη θα μπορούσε να λειτουργήσει πάρα πολύ καλά αφού ένα μεγάλο μερίδιο αναλαμβάνουν και οι ίδιοι οι μαθητές, ενώ σε μικρές τάξεις επιβαρύνεται κυρίως ο δάσκαλος και ειλικρινά οι ώρες που απαιτούνται είναι πολλές.

Επειδή κάποιοι συνάδελφοι είμαι σίγουρη ότι θα με ρωτήσουν την εφημερίδα την έφτιαξα με το πρόγραμμα scribus. Είναι ανοικτού κώδικα και άρα δωρεάν και παρέχει ένα πολύ όμορφο επαγγελματικό θα έλεγα αποτέλεσμα.

Καλή τύχη σε όποιον αποφασίσει να ασχοληθεί και περιμένω να ακούσω τις εμπειρίες δασκάλων που ασχολήθηκαν με τη σχολική εφημερίδα αλλά και γονιών φυσικά που το έζησαν από την έξω πλευρά.