Παγκόσμια ημέρα ατόμων με αναπηρία

Από το 1992 η 3 Δεκέμβρη έχει καθιερωθεί να εορτάζεται ως η παγκόσμια μέρα για την αναπηρία (Παγκόσμια Ημέρα ατόμων με Ειδικές ανάγκες).

Το σχολείο μας τίμησε τη συγκεκριμένη μέρα πραγματοποιώντας προβολές βίντεο και συζήτηση. Προβλήθηκε ένα βίντεο όπου ένα κοριτσάκι με σύνδρομο Ντάουν βίωνε τον αποκλεισμό από τις συνομήλικες συμμαθήτριες στο σχολείο, αλλά όταν με πρωτοβουλία της μητέρας ξεκίνησε η επαφή του παιδιού της με μία συμμαθήτρια, αποδείχτηκε ότι τα δύο κορίτσια που με μια πρώτη ματιά διέφεραν, τελικά απολάμβαναν και χαίρονταν με τα ίδια πράγματα. Από το βίντεο θα κρατήσω την εικόνα της μητέρας, που κρυφοκοιτάει με αγωνία από την πόρτα να βεβαιωθεί ότι το κοριτσάκι της παίζει με τη συμμαθήτριά της. Αυτό που για μας είναι αυτονόητο, ότι δηλαδή τα παιδιά μας παίζουν και περνούν καλά στο σχολείο δεν ισχύει για όλες τις μανούλες.

Το δεύτερο βίντεο ήταν η αφήγηση του παραμυθιού "το κάτι άλλο", μιας ιστορίας για τη διαφορετικότητα. Παρά τις ενστάσεις μου για κάποια σημεία της ιστορίας, όπως π.χ. ότι στο τέλος τα παιδιά με το πρόβλημα γκετοποιούνται, μου άρεσε γιατί δείχνει ότι το ίδο πρόσωπο που βιώνει το ρατσισμό, αντιδρά με απόρριψη όταν συναντάει ένα άλλο διαφορετικό παιδάκι. Γιατί τελικά, όταν βιώνεις την απόρριψη, μαθαίνεις κι εσύ να απορρίπτεις. Είναι όμως καιρός, θαρρώ, αυτός ο κύκλος να σπάσει και γι'αυτό το λόγο θεωρώ σημαντική αυτή τη μέρα. Για να λειτουργήσει σαν αφορμή να σκεφτούμε ο καθένας από μας χωριστά και όλοι μαζί τι κάνουμε για να σπάσει ο φαύλος κύκλος των διακρίσεων.

Μακάρι τα κράτη και οι κυβερνήσεις μας να έδειχναν το ενδιαφέρον που αρμόζει στα άτομα με ειδικές ανάγκες, καθώς εκτιμάται πως το 7-10% του παγκόσμιου πληθυσμού πάσχει από μια αναπηρία, γεγονός που σημαίνει ότι μπορεί να υπάρχουν περισσότεροι από 500 εκατομμύρια άνθρωποι με ειδικές ανάγκες. Το 80% κατ'εκτίμηση ζει σε αναπτυσσόμενες χώρες.

Το ελληνικό σύνταγμα εξαίρει την προστασία της αξίας του ανθρώπου, τονίζει την ευθύνη της πολιτείας για τα άτομα με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες και κατοχυρώνει τα δικαιώματά τους για εκπαίδευση, κοινωνική ένταξη και επαγγελματική αποκατάσταση. Στα λόγια, γιατί στην πράξη Δεκέμβρης μήνας και πιστώσεις για δασκάλους παράλληλης στήριξης στα σχολεία δεν έχουν εγκριθεί. Θα πω μόνο ότι η κοινωνία ισότητας προϋποθέτει ίσες ευκαιρίες στην εκπαίδευση. Για να ανταποκριθεί όμως η πολιτεία στο αξίωμα των ίσων ευκαιριών απαιτείται ποιοτική και ποσοτική αναβάθμιση της εκπαίδευσης και ουσιαστικός εκσυγχρονισμός της ειδικής αγωγής, πράγμα που για την ώρα δε συμβαίνει.