Μαθηματικά Β΄Δημοτικού – τεχνικές διδασκαλίας για αποτελεσματική και εύκολη μάθηση

Οι διαφάνειες από την εισήγησή μου στην επιμορφωτική παιδαγωγική συνάντηση που διοργάνωσε ο σχολικός σύμβουλος της 4ης περιφέρειας Δ.Ε. Αχαϊας κ. Μαναριώτης με θέμα: “βιώνω, συμμετέχω και αλλάζω“.

Επίσκεψη στην αρχαία Ολυμπία

Αρχαία Ολυμπία, τόπος ιερός και δοξασμένος. Τι κι αν έσερνα 12 μικράκια μες στο λιοπύρι, το δέος και ο θαυμασμός που σου προκαλεί το μέρος παραμένει. Περπατούσα ανάμεσα στα απομεινάρια αλλοτινών χρόνων και φανταζόμουν πόση μαγεία θα είχε το μέρος τότε που στο ιερό δάσος της Άλτης τα μνημεία έστεκαν αγέρωχα. Τα μικρούλια μου, παρά την κούραση ακολουθούσαν και ρουφούσαν εικόνες και πληροφορίες. Μα καλά, όλα θα τα φωτογραφήσετε κυρία; Κυρίαααααα…..τι τους νοιάζει όλους αυτούς τους Κινέζους και τους Γερμανούς να δουν τα δικά μας αρχαία;

Τους νοιάζει παιδί μου γιατί γιατί τα μνημεία αυτά είναι πολύ σπουδαία και η ομορφιά τους δε συγκινεί μόνο τους Έλληνες αλλά και τους ξένους. Τους νοιάζει, γιατί η χώρα μας κουβαλάει στις πλάτες της ισχυρή πολιτιστική κληρονομιά και ιστορικό πλούτο. Τους νοιάζει, γιατί η Ελλάδα είναι μια όμορφη χώρα και την ομορφιά της τη συνθέτει ο ήλιος, η θάλασσα, η εναλλαγές των τοπίων της και τα μάρμαρα που με τόση τέχνη λαξεύτηκαν από τους αρχαίους Έλληνες και συνεχίζουν μέσα στους αιώνες να αποσπούν τον παγκόσμιο θαυμασμό.

Η αρχαία ολυμπία υπήρξε το πιο δοξασμένο ιερό της αρχαίας Ελλάδας που ήταν αφερωμένο στο Δία. Εντός του μεγαλοπρεπούς ναού του θεού βρισκόταν το χρυσελεφάντινο άγλαμα του Δία που το φιλοτέχνησε ο πιο διάσημος γλύπτης της αρχαιότητας, ο Φειδίας και συμπεριλαμβανόταν ανάμεσα στα επτά θαύματα του κόσμου. Το κολοσσιαίο άγαλμα ήταν ένα από τα πιο μεγαλοπρεπή μνημεία που κατασκευάστηκαν κατά την αρχαιότητα και είχε ύψος 13 μέτρα. Για πολλούς αιώνες ήταν ένα από τα θεάματα που ο κάθε θνητός όφειλε να δει πριν πεθάνει. Η κατασκευή του διήρκεσε 8 χρόνια. Το σώμα του αγάλματος ήταν ξύλινο. Το ξύλο ήταν ενδεδυμένο με στρώματα χρυσού και πλάκες ελεφαντοστού. Τα μάτια του ήταν από πολύτιμες πέτρες και ο μανδύας από χρυσό.  Καταστράφηκε κατά τον 5ο αιώνα μ.Χ. ενώ πλήθος δοξασιών έχουν συνδεθεί με το συγκεκριμένο άγαλμα. Αντίγραφα του χρυσελεφάντινου αγάλματος δε βρέθηκαν ποτέ. Τη μορφή του τη γνωρίζουμε από απεικονίσεις σε νομίσματα και από επιγραφές.

Στο βάθρο του αγάλματος ήταν χαραγμένο, «Φειδίας Χαρμίδου υιός Αθηναίος μ' εποίησεν»

Το 2004 έγινε μερική αναστήλωση ενός τμήματος του δωρικού τύπου ναού του Δία και επανατοποθετήθηκε ένα κίονας προσφέροντας σους επισκέπτες τη δυνατότητα να κατανοήσουν καλύτερα το κορυφαίο μνημείο της αρχαιότητας.

ναός Δία

Continue reading ‘Επίσκεψη στην αρχαία Ολυμπία’ »

Διαγωνισμός μαθηματικών για δευτεράκια!

New Doc 2017-05-12

 

Κάθε φορά που ο σύμβουλος επισκέπτεται το σχολείο μας τα παιδιά μου θέλουν οπωσδήποτε να του κάνουν επίδειξη γνώσεων. Όχι δεν τα βάζω εγώ, αλήθεια!!! Την τελευταία φορά λοιπόν, για να τον αφήσουν να φύγει τους υποσχέθηκε ότι την επόμενη φορά που θα έρθει θα παίξουν ένα παιχνίδι μαθηματικών. Έτσι, σήμερα που ήρθε να μας δει μου είχε ζητήσει να ετοιμάσω ένα παιχνίδι που να μην είναι ανταγωνιστικό και να εμπλέκει όλη την τάξη. Επιστράτευσα κι εγώ τη φαντασία μου, πήρα τα χαρτόνια μου κι ετοίμασα το παρακάτω παιχνίδι.

Ήταν έκπληξη για τα παιδιά! Γνώριζαν ότι θα γίνει ένα event την Παρασκευή που θα έρθει ο σύμβουλος αλλά μέχρι εκεί. Δε μου αρέσουν τα στημένα και φυσικά οι ερωτήσεις ήταν άγνωστες αλλά πάνω σε πράγματα που έχουμε δουλέψει στην τάξη. Μερικά από τα προβλήματα μάλιστα ήταν ιδιαίτερα δύσκολα. Είπαμε, να παίξουμε και να διασκεδάσουμε ήρθε ο άνθρωπος, όχι να πάρει το κεφάλι της δασκάλας. Οπότε δεν είχε νόημα για μένα να τα ξέρουν όλοι, όλα τέλεια , αλλά να παρακινηθούν οι μαθητές να βάλουν τον τροχό του μυαλού τους να γυρίσει. Και πράγματι, έβλεπα ότι το μυαλό τους έκανε διεργασίες και αυτό πάντα με χαροποιεί όταν το βλέπω. Πόσους και πόσους μαθητές δεν έχουμε συναντήσει να λένε: “σκέφτομαι κυρία”. “Τι σκέφτεσαι παιδί μου”; “Το πρόβλημα”. Δηλαδή…… , τίποτα. Στην ηλικία αυτή οι μαθητές έχουν μια μοναδική ευκαιρία να μάθουν να σκέφτονται. Να σκέφτονται με οποιονδήποτε τρόπο μπορούν, ώστε να οδηγηθούν ή έστω να προσεγγίσουν το σωστό αποτέλεσμα σε ρεαλιστικά προβλήματα. Δυστυχώς, το παράθυρο αυτό που επιτρέπει στους μαθητές να σκέφτονται ελεύθερα και δημιουργικά κλείνει πολύ νωρίς. Το κλείνουμε οι δάσκαλοι και το εκπαιδευτικό σύστημα. Η παπαγαλιά εισχωρεί ακόμη και στα μαθηματικά κι έτσι οι ερωτήσεις είναι λίγο πολύ προκαθορισμένες και οι λύσεις προβλέψιμες.

Μετά από αυτή τη σύντομη παρένθεση θα σας περιγράψω το παιχνίδι μας.

Είχα χωρίσει την ύλη της Β΄τάξης σε 5 βασικές κατηγορίες και είχα φτιάξει καρτέλες με διάφορες ερωτήσεις, διαφορετικού χρώματος για την κάθε κατηγορία. Οι μαθητές χωρίστηκαν σε δύο ομάδες και εκ περιτροπής διάλεγαν ερώτηση από όποια κατηγορία ήθελαν. Σκοπός ήταν να δώσουν όσο το δυνατόν περισσότερους πόντους στην ομάδα τους. Κάθε κατηγορία έδινε διαφορετικούς πόντους για να έχουν το κίνητρο οι δυνατοί μαθητές να επιλέξουν δύσκολες ερωτήσεις, αλλά και οι πιο αδύναμοι να νιώθουν ότι συνεισφέρουν στην επιτυχία της ομάδας.

Οι κατηγορίες που δημιούργησα ήταν οι εξής:

κάθετη πράξη – 1 πόντος

νοερός υπολογισμός – 2 πόντοι

πολλαπλασιασμός , διαίρεση – 3 πόντοι

πράξεις με ευρώ – 4 πόντοι

προβλήματα – 5 πόντοι

Αφού γίνουν δύο γύροι ερωτήσεων για κάθε ομάδα, η ομάδα που κερδίζει πάει στον τελικό και πρέπει να λύσει συνεργατικά ένα πολύ δύσκολο πρόβλημα.

Αν ο παίκτης μίας ομάδας δε μπορεί να απαντήσει στην ερώτηση που του τέθηκε, η ερώτηση περνάει στην αντίπαλη ομάδα και αν απαντήσουν σωστά παίρνουν τους πόντους. Αυτό βοηθάει ώστε όσο παίζει η μία ομάδα, οι παίκτες της άλλης να συνεχίζουν να σκέφτονται για να μη γίνεται φασαρία.

Στο τέλος οι νικητές πήραν από το σύμβουλο βραβείο για τη νίκη τους στο μαθηματικό διαγωνισμό, ενώ οι υπόλοιποι αναμνηστικό για τη συμμετοχή τους. Επίσης, κάθε ομάδα πήρε δώρο δύο πολύ ωραία επιτραπέζια εκπαιδευτικά παχνίδια στα οποία θα αναφερθώ σε επόμενη ανάρτηση αναλυτικά γιατί είναι πράγματι πολύ ωραία για την τάξη.

Το διασκεδάσαμε όλοι πάρα πολύ, τα παιδιά ειδικά ευχαριστούσαν από την καρδιά τους μία εμένα και μία το σύμβουλο, ο οποίος τους υποσχέθηκε ότι θα ξαναέρθει!!!!! Ζήτωωωωωωωωωω!!!! Θα ξανάρθει!!!! Θα ξανάρθει!!!!!!!! Μετά από όλα αυτά το μάθημα ήταν αδύνατο να συνεχιστεί κι έτσι περάσαμε την τελευταία ώρα παίζοντας τα εκπαιδευτικά επιτραπέζια που μας έφερε.

IMG_20170512_115201

IMG_20170512_115257

 

Ανταλλαγή πασχαλινών καρτών!!!

Στην ενότητα 15 του βιβλίου μας ασχοληθήκαμε με τους τρόπους αλληλογραφίας. Μιλήσαμε για τη δομή του γράμματος και για τον τρόπο που το στέλνουμε καθώς και για το πώς γράφουμε τα στοιχεία του αποστολέα και του παραλήπτη στο πίσω μέρος του φακέλου. Εξηγήσαμε τη λειτουργία του γραμματοσήμου και μιλήσαμε για τα πλεονεκτήματα του ηλεκτρονικού γράμματος (το γνωστό σε όλους μας e-mail) έναντι του παραδοσιακού που είναι η άμεση λήψη και το μηδενικό κόστος. Παρόλα αυτά επειδή η γλυκιά προσμονή και η μεγάλη χαρά του να λαμβάνεις γράμμα είναι απερίγραπτες για ένα παιδί, βρήκα τρόπο να στείλουμε και να λάβουμε πραγματικά γράμματα!

Μπήκα στην πλατφόρμα του e-twinning, έβαλα αγγελία ανεύρεσης συνεργάτη γι’αυτό το σκοπό και την ίδια μέρα βρήκα μία ενθουσιώδη Ιταλίδα δασκάλα που ήθελε πολύ να συνεργαστούμε. Για όσους δε γνωρίζουν, το e-Twinning είναι μία πλατφόρμα δικτύωσης όλων των δασκάλων της Ευρώπης. Εκπαιδευτικοί από όλες τις χώρες που συμμετέχουν, μπορούν να εγγραφούν, να χρησιμοποιήσουν τα online εργαλεία του eTwinning για να βρεθούν μεταξύ τους, να συναντηθούν εικονικά, να ανταλλάξουν ιδέες και παραδείγματα πρακτικής, να ομαδοποιηθούν σε ομάδες και να αναλάβουν τη διεξαγωγή online κοινών προγραμμάτων. Μία άλλη πολύ σπουδαία δυνατότητα που δίνει το eTwinning είναι ότι μπορείς να πάρεις μέρος σε online επιμορφώσεις που αφορούν διάφορα παιδαγωγικά θέματα. Είναι πολύ ωραία οργανωμένες και πάρα μα πάρα πολύ ενδιαφέρουσες. Το κυριότερο είναι δωρεάν και αξίζουν κάθε λεπτό που θα ασχοληθείς μαζί τους!

Μέσα σε μόλις 3 μέρες το πρότζεκτ είχε δρομολογηθεί, το πρόγραμμα υποβλήθηκε και εγκρίθηκε.

Download (PDF, 86KB)

Σήμερα λοιπόν φτιάξαμε τις καρτούλες μας. Η καλή τους η δασκάλα βρήκε κάτι απλό. Τους πήρε μόνο 2 ώρες να τις ολοκληρώσουν και να το αποτέλεσμα. Μέσα γράψαμε Καλό Πάσχα!!! και Buona Pasqua!!! Φτιάξαμε και ένα γράμμα με τις λιγοστές γνώσεις μας στα Αγγλικά αλλά τηρώντας τη δομή του γράμματος όπως έχουμε μάθει και όλα αυτά τα κλείσαμε σε ένα φάκελο.

IMG_20170321_120754

IMG_20170321_163917

Όπως βλέπετε συμπληρώσαμε τα στοιχεία μας καθώς και τα στοιχεία του παραλήπτη με πολύ προσοχή και οι κάρτες είναι έτοιμες για το ταχυδρομείο.

Την επόμενη μέρα πήγα στο ταχυδρομείο να ταχυδρομήσω τις κάρτες κι επειδή δε μπορούσα να πάρω μαζί τα μικράκια μου φρόντισα να τραβήξω φωτογραφία να τις δουν και με τα γραμματόσημα. Δεν μπορώ να περιγράψω τον ενθουσιασμό τους όταν τους έδειξα τη φωτογραφία και είδαν τα γραμματόσημα. Η έκπληξή τους ήταν ακόμα πιο μεγάλη όταν είδαν την τιμή. Η δική μου να δείτε!!! Έτσι άδραξα την ευκαιρία να κάνουμε και λίγα ρεαλιστικά μαθηματικά. Το αγαπημένο μου!

  • Πόσο κόστισαν τα γραμματόσημα για να ταχυδρομηθεί ο μικρός φάκελος;
  • Πόσο κόστισαν τα γραμματόσημα για να ταχυδρομηθεί ο μεγάλος φάκελος;
  • Πόσο κόστισαν όλοι μαζί οι μικροί φάκελοι; (ήταν 18)
  • Πόσο κόστισαν όλοι μαζί οι μεγάλοι φάκελοι; (ήταν 4)
  • Αν μοιραζόματαν το ποσό στους μαθητές της τάξης μας που είναι 14 πόσο θα πλήρωνε ο καθένας περίπου;

17475048_268425380276991_1362039528_o

Αν όλα πάνε κατ’ευχήν λίγο πριν κλείσουν τα σχολεία για Πάσχα οι κάρτες και τα γράμματά μας θα έχουν φτάσει στη Μοδένα της Ιταλίας κι εμείς θα παραλάβουμε αντίστοιχες κάρτες και γράμματα. Μετά το Πάσχα αναμένεται συνέχεια αφού σκοπεύουμε να ανταλλάξουμε διαδικτυακά φωτογραφίες και να οργανώσουμε και μια ζωντανή διαδικτυακή συνάντηση μέσα από την πλατφόρμα του eTwinning για να γνωριστούμε!

Δεν ξέρω πόσο εύκολο δείχνει το εγχείρημα αλλά χρειάστηκε πολλές ώρες στο σπίτι και στο σχολείο και ένα διωράκι στο ταχυδρομείο αλλά άξιζε και με το παραπάνω. Στο τέλος της μέρας ήμασταν όλοι κατάκοποι και χαρούμενοι. Τα παιδιά με αγκάλιαζαν και μου έλεγαν “Σας ευχαριστούμε κυρία”!!!

Ανυπομονώ να δω τη χαρά τους όταν θα λάβουμε και τις δικές μας κάρτες!

Ομαδικό κολλάζ για το Φθινόπωρο

Με αφορφή το υπέροχο ποίημα της Μάρως Λοΐζου που έχει το βιβλίο μας για το Φθινόπωρο, φτιάξαμε αυτά τα φθινοπωρινά κολλάζ. Από την Παρασκευή είχα χωρίσει τους μαθητές σε ομάδες και τους είχα ζητήσει να σκεφτούν και να μοιράσουν αρμοδιότητες ως προς το τι θα φέρει ο καθένας τη Δευτέρα στο σχολείο, ώστε να το χρησιμοποιήσουμε σε ένα κολλάζ για το φθινόπωρο. Ενθουσιασμένοι οι μαθητές μου έφεραν διάφορα καλούδια. Άλλος έφερε πληροφορίες, άλλος φωτογραφίες, άλλος αποξηραμένα φύλλα, άλλος ξέχασε, άλλος δεν κατάλαβε…όταν πρόκειται για ομαδική εργασία τέτοιες αστοχίες καλύπτονται και ιδού το αποτέλεσμα:

new-doc-2_5

Αποξηραμένα φύλλα, κάστανα, χρυσάνθεμα, τρακτέρ που οργώνουν τα χωράφια, αμπέλια και κρασιά, βροχές… Όλα χώρεσαν στα έργα των παιδιών. Το πιο σπουδαίο είναι ότι ενεργοποιήθηκαν όλοι οι μαθητές και άφησαν το προσωπικό τους αποτύπωμα. Η προετοιμασία σίγουρα βοήθησε στο να αγαπήσουν το θέμα και να έχουν ιδέες.

Στο τέλος ένας από κάθε ομάδα ανέλαβε την παρουσίαση του έργου στην τάξη.

Φύγαμε όλοι ενθουσιασμένοι, κι εγώ που ώρες ώρες ενθουσιάζομαι πιο πολύ κι απ’ τα παιδιά, μπήκα για τα καλά στο κλίμα και φεύγοντας πέρασα από το ανθοπωλείο να αγοράσω χρυσάνθεμα για να βάλουμε στην τάξη μας.

new-doc-3

 

Φύλλα του φθινοπώρου

new-doc_1

Την ευκαιρία να ξεκινήσουμε χαλαρά κι ευχάριστα τη χρονιά την παίρνουμε από το βιβλίο μας φυσικά! Στο πρώτο κεφάλαιο συναντάμε στα κείμενα τα φύλλα του φθινοπώρου κι επειδή είναι ακόμα σχετικά νωρίς για να βγούμε να μαζέψουμε πεσμένα φθινοπωρινά φύλλα και να κάνουμε κατασκευές με αυτά, τα κατασκευάζουμε με χαρτόνι και φτιάχνουμε αυτά τα χαριτωμένα μομπιλέ για να στολίσουμε την τάξη μας. H τάξη πρέπει να στολιστεί σχετικά σύντομα γιατί οι λευκοί τοίχοι είναι λίγο καταθλιπτικοί… Continue reading ‘Φύλλα του φθινοπώρου’ »

Κανόνες συλλαβισμού για τον τοίχο

Τα μάθαμε από πέρυσι φυσικά, φέτος όμως τα συστηματοποιούμε και τα νοικοκυρεύουμε στο μυαλό μας και στον τοίχο μας!

Βρήκα κάτι που μου άρεσε πολύ στο διαδίκτυο, η εικόνα όμως ήταν πολύ μικρή και στη μεγέθυνση έχανε πολύ σε ανάλυση, οπότε έφτιαξα κάτι παρόμοιο σε κανονικό μέγεθος.

untitled-drawing-32untitled-drawing-33

Γιατί τα παιδιά μας βαριόνται τόσο στο σχολείο, δε μπορούν να περιμένουν, απογοητεύονται εύκολα και δεν έχουν πραγματικούς φίλους;

Πριν από λίγο καιρό διάβασα ένα πολύ καλό άρθρο που εξηγεί ένα φαινόμενο που βιώνουμε όλοι στις τάξεις μας και με τα χρόνια γίνεται όλο και πιο έντονο. Έτσι αποφάσισα να το μεταφράσω και να το αναρτήσω εδώ πιστεύοντας ότι κάποιοι θα βοηθηθούν διαβάζοντας το. Αν μη τι άλλο, για μας τους εκπαιδευτικούς είναι παρηγορητικό να γνωρίζουμε ότι δεν ευθυνόμαστε μόνο εμείς και η καλοκαιρινή μας άδεια για όλα τα δεινά του κόσμου…

Είμαι εργοθεραπεύτρια με 10ετή εμπειρία εργασίας με παιδιά, γονείς και δασκάλους. Συμφωνώ απόλυτα με το μήνυμα του δασκάλου που έλαβα πρόσφατα, ότι τα παιδιά μας χειροτερεύουν όλο και περισσότερο σε πολλά ζητήματα. Ακούω σταθερά την ίδια άποψη από κάθε δάσκαλο που συναντώ. Αδιαμφισβήτητα, καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετούς πορείας μου, έχω δει και εξακολουθώ να βλέπω μία πτώση στην κοινωνική, συναισθηματική και ακαδημαϊκή λειτουργικότητα των μαθητών καθώς και μια ραγδαία αύξηση των μαθησιακών δυσκολιών και άλλων διαγνώσεων.

Τα σημερινά παιδιά έρχονται στο σχολείο συναισθηματικά ανώριμα για μάθηση και υπάρχουν πολλοί παράγοντες στο μοντέρνο τρόπο ζωής μας που συμβάλουν σε αυτό. Όπως γνωρίζουμε, ο εγκέφαλός μας είναι εύπλαστος. Μέσα από το περιβάλλον μπορούμε να κάνουμε τον εγκέφαλο δυνατότερο ή πιο αδύναμο. Ειλικρινά πιστεύω ότι παρά τις καλύτερες προθέσεις μας δυστυχώς σχηματίζουμε τον εγκέφαλο των παιδιών μας προς τη λάθος κατεύθυνση. Και παρακάτω θα αναλύσω το γιατί… Continue reading ‘Γιατί τα παιδιά μας βαριόνται τόσο στο σχολείο, δε μπορούν να περιμένουν, απογοητεύονται εύκολα και δεν έχουν πραγματικούς φίλους;’ »

“Δικαίωμα στο όνειρο…”

Τη χρονιά που μας πέρασε ασχολήθηκα με τους μαθητές μου με το καινοτόμο εκπαιδευτικό πρόγραμμα Teachers4europe. Για το πρόγραμμα αυτό ενημερώθηκα αρχικά σε ένα συνέδριο, όμως δεν κατάλαβα ακριβώς τα τι και τα πώς κι έτσι δε δήλωσα συμμετοχή. Την επόμενη χρονιά ενημερώθηκα από το σχολικό μου σύμβουλο κι έτσι χωρίς πολλή σκέψη έκανα την αίτηση, έφτιαξα το βιογραφικό μου και με πολύ αγωνία περίμενα να με διαλέξουν. Η αίτηση και μόνο ήταν πολύ κουραστική, ενώ το να φτιάξω για πρώτη φορά βιογραφικό στα 30 μου, μου φαινόταν επίσης βουνό.  Μία εβδομάδα πήρε η διαδικασία του γράψε σβήσε και μετά από τόσο κόπο θα στενοχωριόμουν πολύ αν δεν επιλεγόμουν.

Κι επειδή άμα θες να στενοχωρηθείς πάντα θα βρεις ένα λόγο, όταν τελικά επιλέχτηκα άρχισα πάλι να βασανίζομαι. Και τώρα τι θα πω στα παιδιά; Θα προπαγανδίσω την Ευρωπαϊκή Ένωση;  Σε παιδάκια 6 χρονών; Πού έμπλεξα; Τι το ήθελα; Οι γονείς θα με πάρουν με τις πέτρες. Για πολλά βράδια έχασα τον ύπνο. Αυτό που χάνω τον ύπνο μου για το σχολείο πρέπει να το κοιτάξω ή θα φύγει με τα χρόνια;

Ξεκίνησαν λοιπόν οι πρώτες επιμορφωτικές συναντήσεις με τους ambassadors κι εκεί πραγματικά περνούσα καλά. Έμαθα πράγματα για την Ευρωπαϊκή Ένωση που μέχρι πριν δε γνώριζα. Το σπουδαιότερο και ο λόγος για τον οποίο μπήκα στο πρόγραμμα ήταν ότι γνώρισα εξαιρετικούς συναδέλφους, με πάθος και αγάπη για τη δουλειά τους και ανταλλάξαμε ιδέες, απόψεις και προβληματισμούς.

Σκέφτηκα, λοιπόν, ότι με ή χωρίς Teachers4europe κάθε εκπαιδευτικός μπορεί αν το θέλει να προπαγανδίσει το οτιδήποτε μέσα στην τάξη και ότι όλοι μας ως μαθητές έχουμε ζήσει τέτοιες δυσάρεστες καταστάσεις. Επομένως, το πώς ο καθένας χρησιμοποιεί το πρόγραμμα και το κάθε πρόγραμμα ή το βήμα που του δίνει το κάθε μάθημα για να περάσει δικές του ιδέες είναι θέμα ηθικής του εκπαιδευτικού και όχι προγράμματος. Αποφάσισα λοιπόν, στα πλαίσια του προγράμματος να ασχοληθώ με τους μαθητές μου με τα δικαιώματα των παιδιών, των προσφυγόπουλων και το ρόλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην υπεράσπισή τους. Πεποίθησή μου είναι ότι η γνώση των δικαιωμάτων τους, πρέπει να μαθαίνεται από το παιδί όπως η γραφή και η ανάγνωση. Κι ότι χωρίς να πω τίποτα, αυτή η γνώση θα αποτελέσει θεμέλιο για να οικοδομήσουν τα παιδιά τη δική τους αντίληψη για τον κόσμο και γι’ αυτά που συμβαίνουν γύρω τους.

Στο πρόγραμμα έδωσα τίτλο “δικαίωμα στο όνειρο”, γιατί τα πάντα μπορείς να στερήσεις από ένα παιδί κι ας τα δικαιούται, αυτό που με τίποτα δε μπορείς να του στερήσεις όμως είναι το δικαίωμά του να ονειρεύεται.

Παρακάτω ακολουθεί η συνοπτική παρουσίαση του προγράμματος.

Download (PDF, 608KB)

Εδώ είναι το βίντεο που ετοίμασα με τις ζωγραφιές τους για τα δικαιώματα του παιδιού. Τα μικράκια ενθουσιάστηκαν όταν το είδαν!!!

Η πρώτη παρουσίαση των προγραμμάτων έγινε με τους teachers4europe της δικής μας ομάδας. Από αυτή την παρουσίαση έφυγα ενθουσιασμένη. Αν και ξύπνησα με βαριά καρδιά πρωί πρωί Σαββατιάτικα που χρειάστηκε να αφήσω τα παιδιά μου και να πάνε όλα πίσω στο νοικοκυριό, τελικά επέστρεψα το μεσημέρι γεμάτη ιδέες για την επόμενη χρονιά. Οι συνάδελφοι μου έκαναν εξαιρετικές δουλειές με τα δικά τους προγράμματα κι αυτή η ανταλλαγή ιδεών ήταν αυτό που τελικά προσδοκούσα να πάρω από το πρόγραμμα.

Τελευταία μέρα μαθήματος σήμερα και οι μαθητές μου ενθουσιάστηκαν με τα δωράκια που πήραν για τη συμμετοχή τους στο πρόγραμμα.

IMG_20160613_124638

Η τελική επίσημη παρουσίαση των εργασιών θα γίνει στην ημερίδα που θα πραγματοποιηθεί στην Αγορά Αργύρη στις 17 Ιουνίου 2016 και ώρα 08.30-13.30. Η επιστημονική ημερίδα οργανώνεται από την ΠΔΕ Δυτ. Ελλάδας, την ΕΕ (μέσω των πρεσβευτών) και το Europe Direct Περιφέρειας Δυτ. Ελλάδας.

Ανυπομονώ να δω και τις δουλειές των υπόλοιπων ομάδων!

Εμφάνιση C2C9B9B9A2F44CB08B42A93D705C4AAE.jpgαφισα αγορα αργυρη

Οι δράσεις μας για την παγκόσμια μέρα παιδικού βιβλίου

Παγκόσμια μέρα παιδικού βιβλίου αύριο 2 Απρίλη και βεβαίως όπως κάθε χρόνο δε θα μπορούσαν να λείπουν από την τάξη μας οι σχετικές δράσεις για το βιλίο. Φέτος με τα πρωτάκια μου εκμεταλλευτήκαμε την ώρα της φιλαναγνωσίας που διαθέτουν τα σχολεία με διευρυμένο ωράριο για να επεκτείνουμε της δράσεις μας πέρα από τη συγκεκριμένη μέρα κι έτσι τον τελευταίο μήνα κάναμε μερικές πολύ ωραίες δραστηριότητες τις οποίες και σας παρουσιάζω. 

Μιλήσαμε για τον Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, στον οποίο είναι αφιερωμένη η συγκεκριμένη μέρα, καθώς 2 Απριλίου είναι η μέρα της γέννησής του. Θυμηθήκαμε κάποια πολύ γνωστά παραμύθια του και είπαμε λίγα λόγια για τη ζωή του. Μιλήσαμε επίσης για τους Αδελφούς Γκριμ καθώς και για τον Αίσωπο. Με αφορμή τον Αίσωπο, τον κατεξοχήν εκπρόσωπο του διδακτικού παραμυθιού, αναφερθήκαμε στα διάφορα είδη παραμυθιού που υπάρχουν. Φυσικά, κολλήσαμε τις πληροφορίες αυτές στον τοίχο, ώστε να ανατρέχουν οι μαθητές και να τις διαβάζουν όποτε αυτοί επιθυμούν.

Τις καρτέλες αυτές τις βρήκα εδώ

http://www.kindykids.gr/teachers-material/world-days/418-hmera-paidikou-bibliou.html

Στη συνέχεια, καθισμένοι σε κύκλο στα αναπαυτικά μαξιλαράκια μας  διαβάσαμε 3 από τα βιβλία της Πατρινής συγγραφέως Άννας Δενδρινού. Διαβάζαμε ένα κάθε εβδομάδα. Μέσα από τα βιβλία αυτά είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε για πολλά πολλά πράγματα.  Αγαπήσαμε πολύ τα βιβλία της και αποφασίσαμε να την καλέσουμε στην τάξη μας για να τη γνωρίσουμε και από κοντά. Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν στην ιδέα και την περίμεναν με μεγάλη ανυπομονησία.

αγαπιοςΈτσι, διαβάσαμε τον Αγάπιο. Ένα βιβλίο που μιλά για την ιστορία ενός Ξωτικού που γεννήθηκε από την αγάπη μιας νεράϊδας και του φεγγαριού κι έφερε την ισορροπία σε ένα δάσος που ήθελαν να καταστρέψουν 2 κακιές μάγισσες. Το βιβλίο αυτό το οποίο λάτρεψα κι εγώ και τα παιδιά μιλά για τη δύναμη του λόγου που είναι το πιο ισχυρό όπλο που έχει ο άνθρωπος. Και μέσα από αυτό πιαστήκαμε από αυτά που έλεγε το βιβλίο και μιλήσαμε για τη Δημοκρατία, τα σύνορα, την ανάγκη κάποιων ανθρώπων να είναι αρχηγοί και να έχουν φερέφωνα. Μιλήσαμε για το καλό και το κακό που έχει μέσα του κάθε άνθρωπος, για το Star wars και τον Darth Vader. Ναι, τα πρωτάκια έχουν δει το Star Wars!!!! Αλλά μιλήσαμε και θέματα που αφορούν το περιβάλλον, τα δάση και την τροφική αλυσίδα. Τέλος, ζωγραφίσαμε μία σκηνή που μας έκανε εντύπωση από το βιβλίο και γράψαμε τι μας άρεσε περισσότερο σε αυτά που διαβάσαμε. 

κι ήταν λέει ένα όνειροΣτη συνέχεια, διαβάσαμε το βιβλίο Και ήταν, λέει, ένα όνειρο… Ένα βιβλίο που μιλά για το όνειρο ενός κωφού παιδιού να ταξιδέψει και να γνωρίσει τις μουσικές όλου του κόσμου. Πιαστήκαμε από την πανέμορφη σκηνή όπου η φεγγαρομάνα καθισμένη σ'ένα αφράτο σύννεφο τραγουδά ένα νανούρισμα στο φεγγαράκι της και βρήκαμε κι εμείς νανουρίσματα από το Διαδίκτυο, τα εικονογραφήσαμε και φτιάξαμε το δικό μας βιβλίο με νανουρίσματα.

KSELEYETRIAΤέλος, διαβάσαμε το βιβλίο 1.2.3. … φτου ξελευτερία! που μιλά για το φόβο ενός ποταμιού για το σκοτάδι και τις σκιές. Έτσι, μιλήσαμε κι εμείς για τους δικούς μας φόβους, τους γράψαμε, τους ζωγραφίσαμε, γράψαμε πώς τους αντιμετωπίζουμε και τους κάναμε βιβλίο. Τους εξήγησα ότι οι φόβοι δε φεύγουν μεγαλώνοντας γι'αυτό θα πρέπει να βρούμε τρόπους να τους διαχειριζόμαστε. Η κυρία Δενδρινού εκμυστηρεύτηκε στα παιδιά πώς μετέτρεψε το δικό της φόβο σε και θετικό. Κι εδώ όπως και στα προηγούμενα βιβλία ξεφύγαμε από το κείμενο και μιλήσαμε για τις εποχές, τη μεταβολή της μέρας και της νύχτας ανάλογα με την εποχή, τον κύκλο του νερού και πολλά πολλά άλλα. 

New Doc 67_5Παράλληλα, οργανώσαμε στην τάξη μας γωνιές με τα αγαπημένα μας παραμύθια, τα βιβλία που γράψαμε εμείς αλλά και τα βιβλία που διαθέτει η βιβλιοθήκη της τάξης μας. 

New Doc 68_1

 

 

Επιπλέον, οι μαθητές με τη βοήθεια του κύριου Χάρη, του δασκάλου των εικαστικών έφτιαξαν υπέροχους σελιδοδείκτες για τα βιβλία τους, ενώ με την κυρία Ελένη τη δασκάλα της μουσικής έμαθαν και τραγούδησαν τραγούδια για το βιβλίο. 
 

Τέλος, σκεφτήκαμε ότι δε γίνεται να έρθει ολόκληρη συγγραφέας στην τάξη μας και να μην εκμεταλλευτούμε την ευκαιρία να της πάρουμε συνέντευξη. Ετοιμάσαμε λοιπόν καρτελάκια με ερωτήσεις που θέλαμε να της κάνουμε, τα στολίσαμε, τα ζωγραφίσαμε και πλέον ήμασταν έτοιμοι να την υποδεχτούμε. Να σημειώσω εδώ, ότι οι ερωτήσεις που σκέφτηκαν οι μαθητές ήταν εντελώς αυθόρμητες και εντυπωσιακά επιτυχημένες.

Η κυρία Άννα ήρθε κι έφερε μαζί και το μπεντίρ της. Τραγουδήσαμε, γνωριστήκαμε και μέσα από το θεατρικό παιχνίδι μιλήσαμε για τους φόβους μας. Γίναμε οι όχθες του ποταμού κι ένα ποταμάκι κύλησε ανάμεσά μας. Δραματοποιήσαμε το παραμύθι Ένα, δύο, τρία…φτου ξελευθερία, αναπαραστήσαμε θεατρικά τους φόβους μας και τέλος κάναμε τις ερωτήσεις που είχαμε ετοιμάσει για την κυρία Άννα. Τα καρτελάκια με τις ερωτήσεις, τα πήρε μαζί της φεύγοντας για να θυμάται τη συνάντησή μας. Την αποχαιρετήσαμε και συμφωνήσαμε να ξανασυναντηθούμε.

IMG_20160401_100620IMG_20160401_100843

Ευχαριστούμε κυρία Άννα που ήρθατε στο σχολείο μας και κάνατε τη μέρα μας ξεχωριστή!